ప్రేమభాష

ప్రేమలో ఉన్నప్పుడు కళ్ళు స్థిరాకాశాల్లా కనబడిఇంకే కాంతి పుంజాలు వద్దంటాయి సొరంగాల చీకట్లున్నా మిరమిట్లు గొలుపుతాయి తూచలేని విశ్వాసం తొణికిసలాడి ఇంద్ర నీలాలు పట్టు దుప్పటిలా కప్పుకుంటాయికాలాన్ని కొమ్మ చేసికుదుపు కుదుపుకు...

నేను - పేగులూ గుండెకాయలేని వాడిననీ ఒప్పుకుంటాను,కానీ నా నరాల్లో ప్రవహిస్తున్న రక్తంఇంకా నిర్లజ్జగా నన్ను వెక్కిరిస్తోంది.నా నీచత్వం మీద నిన్ను తిట్టాలనుకున్నా...అకళంకమైన నీ సౌమ్యంనన్నే కడిగేసింది.నా ఉనికి చీకటి గుహలా...

ప్రియురాలా...నీవీవేలా ప్రేమగా పలికిన ఆ నాలుగు మాటలునాలో వసంతాన్ని పూయించింది కోయిల పాటలు పాడింది వసంతం వచ్చిందని కోయిల కూస్తుందోకోయిల కూతలు వినడానికే వసంతం పూస్తుందో తెలియదు కానీనీవు నా జీవితంలోకి వస్తే నీవే వసంతం నీవే...